Çin’de dövüş sanatlarının amacı hem zihni hem bedeni eğitmektir. Dayanıklılığı geliştirme ve bedeni gevşetme için yapılan Çin boksu, Yin ve Yang ilkelerinden yola çıkılarak geliştirilmiştir. Sistem, tek değildir, yapılması gereken hareketlerin sayısı okula ve ustaya göre değişkenlik gösterir. Silahlı ya da silahsız yapılabilir. Çok sayıda Çin boksu okulu olmuştur.
Çin boksu, Çin kökenli tüm geleneksel dövüş sanatlarını (yani genel adıyla Kung Fu veya resmi adıyla Wushu) tanımlamak için Batılıların kullandığı eski bir çatı terimdir. Tıpkı Avrupa dövüş sanatları dendiğinde akla boks, güreş ve eskrim gibi birçok farklı branşın gelmesi gibi; Çin boksu dendiğinde de Wing Chun, Shaolin, Bajiquan ve Tai Chi gibi birçok farklı stil kastedilir.
Kung Fu, sadece bir dövüş sanatı değil; kökleri binlerce yıl öncesine dayanan bir yaşam felsefesi, beden disiplini ve zihin terbiyesidir. Çince bir terim olan Kung Fu (Gongfu), kelime anlamı olarak “büyük bir emek, zaman ve çaba harcayarak elde edilen ustalık/beceri” anlamına gelir. Yani bu terim aslında sadece dövüşmek için değil, bir aşçının veya bir ressamın işindeki ustalığını tanımlamak için de kullanılabilir.
Kung Fu, gücünü sadece kaslardan değil, zihinden de alır. İçsel dinginlik, saygı, sabır ve disiplin bu sanatın temel taşlarıdır. Taoizm ve Budizm felsefelerinden yoğun şekilde etkilenmiştir. Amaç zarar vermek değil; kendini savunmak, doğayla uyum içinde olmak ve egoyu eğitmektir.
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Shaolin Temple, 2017.
Kung Fu’nun yüzlerce farklı stili vardır ve bunların birçoğu hayvanların doğadaki hayatta kalma ve savunma hareketlerinden ilham almıştır. En bilinen Beş Hayvan Stili şunlardır:
Kung Fu eğitimi, esneklik, denge, yüksek kondisyon ve kas koordinasyonu sağlar. Hareketlerin birçoğu vücuttaki enerji akışını (Çi / Qi) düzenlemeye yöneliktir. Bu yönüyle modern dünyada bir spor ve sağlıklı yaşam pratiği olarak da çok yaygındır.
Shaolin Tapınağı ile özdeşleşen bu sanat; Bruce Lee, Jackie Chan ve Jet Li gibi efsanevi isimler sayesinde tüm dünyaya yayılmış ve popüler kültür fenomeni haline gelmiştir.
Kung Fu; bedeni bir savunma aracına, zihni ise bir huzur kalesine dönüştürme sanatıdır.
Tai Chi (orijinal adıyla Tai Chi Chuan / Taijiquan), Çince sözlük anlamı olarak Büyük Nihai Yumruk veya Yüce Doruk Boksu anlamına gelir. Yani Tai Chi, isminde zaten “boks/yumruk” kelimesini barındıran spesifik bir Çin boksu stilidir.
Çin boksu sert, patlayıcı ve doğrudan fiziksel güce dayalıdır. Hareketler oldukça hızlı, dinamik ve atletiktir. Ağırlıklı olarak doğrudan dövüş, müsabaka ve fiziksel savunma odaklıdır. Dışsal bir sanat olarak adlandırılabilir.
Tai Chi yumuşak, dairesel, akıcı ve rakibin gücünü yönlendirmeye odaklıdır. Hareketler kasıtlı olarak son derece yavaş, ritmik ve kontrollüdür. Temelinde bir savunma sanatı olsa da günümüzde çoğunlukla hareketli meditasyon, sağlık, denge ve stres yönetimi için kullanılır. İçsel bir sanat olarak adlandırılabilir.
Her Tai Chi bir Çin boksudur, Çin dövüş sanatıdır, ancak her Çin boksu Tai Chi değildir. Popüler kültürde Tai Chi’ye bazen kendi kendinizle ya da hayali bir rakiple çalışıldığı için Gölge Boksu da denmektedir.
Yararlanılan Kaynaklar
Çin İmparatorluğu, Philip Steele, Türkiye İş Bankası Yayınları, 2012. Sayfa 52.
Encyclopædia Britannica, Kung Fu ve Shaolin Temple maddeleri.
The New York Times – Kung Fu for Philosophers.
Okçuluk ve güreş Çin İmparatorluğu’nda popüler bir spordu. Soylular, avlanmayı severdi. Avlarda atlar ve arabalar…
Ayak bağlama, Song Hanedanı döneminde (960-1279), saray dansçılarının ayaklarının bağlanmasıyla başlamış eski bir gelenektir. Bu…
Hard labor camp system for political prisoners, the development of which started in 1948 under…
Çar Pavel şöyle demişti: “Rusya’da büyük adam, benim konuştuğum kişidir ve sadece, ben onunla konuştuğum…
Kavramlar, farklı disiplinler, tarihsel dönemler ve kültürel bağlamlar arasında seyahat eder. Ona göre kavramlar yalnızca…
Bilgi göçü, bilginin insanlar, topluluklar, kurumlar, ülkeler, disiplinler ve dönemler arasında hareket etmesi olarak düşünülebilir.…