Japonya 22 | Geyşa

Geyşalık Kurumu

• Geyşalık kurumu Edo Dönemi’nde, 17. yüzyılda ortaya çıktı.
• İlk geyşalar dansçı ve şarkıcı erkeklerdi. 1700’lerde geyşalık mesleği, hayat kadınlığı ile aynı görülüyordu. Ancak Edo Dönemi’nin sonlarına doğru geyşalar, birçok sosyal, politik etkinlik ve toplantılara çağrılmaya başlandı.
• Okiya adı verilen yerde yaşarlar. Şamizen denen üç telli Japon gitarını, tuzumi denen küçük Japon davulunu çalıp, bir kaç makamda şarkı söylerler. Çay seremonisi ve kaligrafi eğitimi de alırlar. Dans eder, içki sunar, sohbet eder. Yemek pişirip servis yapmazlar.
• Günün haberlerinden, tiyatro ve sumo dünyasının dedikodularından haberdardırlar.
• Asıl eğitildikleri konu, erkek egosudur.
• Kadının fazileti, güçlü olmak ama bunu göstermemek, erkeğe yardım etmek ama bunu belli etmemektir.
• Evlenmezler.
• Uzun vadeli ilişkiye girdikleri adamın eşini ve kız çocuklarını belli festivallerde ziyaret eder, hediye verirler, dans gösterisi sunarlar. Geyşaların evlenme isteği olmayacağı için eşle sorun olmaz.
• Geyşaların bulunduğu partilere eşler çok nadiren katılır.
• 15 – 20 yaşındaki stajyer geyşaya mayko denir. İlk ve orta öğrenimin mecburi olmasıyla günümüzde geyşa eğitiminin başlangıç yaşı 15’dir. Bu yaş eskiden bir geyşanın maykoluktan geyşalığa geçtiği dönemdir.
• Acemi geyşalık döneminde giyilen özel bir kimono ve özel bir saç şekli vardır.
• Bir geyşanın çalışabilmesi için çalışma izni alması gerekir.

• Mizuage töreninde geyşa büyük para karşılığında bekaretini verir. Aldığı paranın büyük kısmını kendisini yetiştiren geyşa evine eğitim masrafları olarak öder.
• Geyşa ile daha ileri temas kurabilmek için erkeğin onun efendisi olması ve hangi esaslara göre metresi olduğuna dair Geyşa evi ile kontrat imzalaması gerekir. Gönüllü metresler mükellefiyet sahasının dışında kalırlar.
• İşleri hayal satmak, müşteriye kendisini özel hissettirmek, işkolik kültürün stresini hafifletmektir.

• Makyajları, giysileri özel, tavırları çok kibardır.
• Makyajlarının bazını oluşturan beyaz maskeleri, gerçek hislerini saklayabilmelerini sağlar.
• 19. yüzyılda moda ikonu ve dönemin süper modelleriydiler.
• Müşteri yemek, yol, barınma gibi tüm masraflardan sorumludur. Ayrıca geyşa ile geçirdiği zaman için ödeme yapar.
• Geyşaların ayrıca bir de geyşa adları olur: Gece Yarısı Dengesi vs. gibi.
• Ağızları çok sıkıdır. Şahit oldukları olayları, duydukları konuşmaları paylaşmazlar.

• Geyşalar mesleklerini ömür boyu sürdürebilirler. İyi bir geyşa olmak için, güzellik ve gençlikten çok, güzel sanatlara ve müziğe olan yetenek, tatlı dilli olmak ve müşteriyi iyi ağırlamak önemlidir. Bu yüzden ileri yaşlarda da geyşalığı sürdürmek mümkündür.
• 1920’lerin başında 80 bini bulan geyşaların sayısı, 1980’lerin sonuna gelindiğinde 10 bine kadar düşmüştür. Nedenlerden biri, batı tarzı barların ve burada çalışan kadınların daha popüler hale gelmesidir. Günümüzde, feministler tarafından hor görülmekte, eski geleneklere bağlı olanlar tarafından el üstünde tutulmaktadırlar.
• Japonya’daki en pahalı etkinliklerden biridir.