Batıda Doğu, İslam ve Türk Algısı 63

Kurbanlarla ilgili bir seçicilik söz konusudur: Bu, nerede olduklarına, neye benzediklerine ve büyük güçlere ne ölçüde yakın olduklarına bağlıdır. Sırp ordusunun, Srebrenica kentinin dışında 8000 Müslüman gencini soğukkanlı bir biçimde boğazlaması olayında Batı kentlerinde çelenk koyma ya da yas tutmak için bekleyen büyük kalabalıkların hiç de söz konusu olmadığını biliyoruz (1).

Din, etnik köken ve ulusallıkla bütünleştiği ve mutlak iyi ile ilişkilendirildiği zaman, herhangi bir düşman grup kötülüğün somutlaşması olarak gözükebilmekte, ondan korkulmakta ve ortadan kaldırılması gerekmektedir (2).

Meleklerle şeytanın çırağı Deccal arasında vuku bulacak bir savaştan bahseden Ortaçağ kehanetleri, bin yıl adaletle hükmedecek son imparatoru geniş alınlı, yüksek kaşlı, büyük gözlü ve şahin burunlu olarak resmetmiştir. Son imparator sadece Deccal’e haddini bildirmekle kalmayacak, Türkleri mağlup ederek İstanbul’u onların elinden alacak, Kudüs’ü de Müslümanların hakimiyetinden kurtaracaktı (3).

1631’de Kutsal Roma İmparatorluğu’nun ordusu Saksonya’daki müstakil Lutheryen kalesi Magdeburg’a saldırdı. Çok büyük bir katliam yapıldı. Çıkan yangınlar ve sergilenen vahşetin neticesinde tahminen otuz bine yakın insan hayatını kaybetti. Hayatta kalan bir görgü şahidi “imparatorluk askerleri çocukları mızraklarla dürterek koyun gibi ateşe sürdü; Türkler ve barbarlar dahi onların yaptıklarını yapmazdı,” demişti. Muzaffer komutan Pappenheim, askerlerinin tümünün zengin olduğunu belirtmişti. Magdeburg’un düşmesiyle Almancaya yeni bir kelime eklendi: Magdeburg’a benzetmek! (6).

 

Yararlanılan Kaynaklar

(1) Körü Körüne İnanç, Vamık D. Volkan, Okuyan Us Yayınları, 2005. Sayfa 395.

(2) A.g.e., sayfa 208.

(3) Habsburglar, Martyn Rady, Kronik Yayıncılık, 2022. Sayfa 28.

(4) A.g.e., sayfa 149.

(5) A.g.e., sayfa 150.

(6) A.g.e., sayfa 193, 194.