Mariana Vassileva (1964-), 2011 yılına ait işinde her biri 9 cm olan iki çivi kullanmış. Çivilerden biri altın kaplama ve dümdüz, diğeri paslı ve eğik. Bize Arter’de soruyor, Bir Gün Arkadaş Olacaklar mı, diye.
Altın kaplama çivi hiç kullanılmadığı için mi dümdüz? Elini sıcak sudan soğuk suya sokmamış mı?
Paslı olan sanki en az bir kere sert bir yere çakılmak istenmiş de duvara girmemiş, bir kenara atılmış, orada paslanmış. Ama kaybolmamış, o haliyle hala sahnede. Üstelik iki çivinin yerden yükseklikleri de aynı. Bu durumda iletişim kurma ihtimalleri var gibi düşünülebilir. Ama birinin Ari, diğerinin ise Ari ırktan olmadığını; ya da birinin “yerli”, diğerinin göçmen olduğunu varsayarsak bu iletişimde bir kopukluk, hatta belki de bir şiddet unsuru söz konusu olabilir, diyebiliriz. Ama belli ki onları aynı duvarda bir araya getiren, arkadaş olsunlar istiyor. Onları aynı irtifaya konumlandırması bize bu hissi veriyor..
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu
Shared Spaces (Collective Burials) Although there are significant gaps in our knowledge of funerary rites,…
"Hitler bütün Polonyalıları yok etmeyi hedefliyordu. Onlar Slavdı, aşağıydı. Babam Nazilerin milyonlarca Polonyalıyı öldürdüğünü söylemişti.…
Her şey, ırkçılığın son zamanlarda yeni bir güç ve yayılım kazandığını gösteriyor. Nazizm’i oluşturan parçalardan…
Spinoza (1632-1677), kutsal kitap dilinin insanlara kendi hakikatlerini, beklentilerini, isteklerini vererek onların aklına değil, deneyim…
Milliyetçilik, ‘ilerici’ bir kisveden 18. yüzyıl sonlarında tutucu bir ideolojiye dönüştü. Neo-nasyonalizm, ‘bastırılmış milliyetçiliklerin geri…
“Estonya, Sovyetler’e katıldığında radyodan duyulan yaşasın çığlıklarının ‘tamam artık yeter’ işareti verilene kadar sürdüğünü, bu…