Japonya 149 Japonya Hakkında Muhtelif 11

Japonya’da bahşiş verilmez. Bahşiş vermek, saygısızlık olarak görülür. Olağanüstü servis, standarttır, normaldir, bunun için ilave para vermek gerekmez.

Umumi yerlerde cep telefonu ile konuşulmaz. Trenlerde, otobüslerde sessizliğe saygı gösterilmesi gerekir.

Yolda yürürken bir şey yenmesi nezaket kurallarına aykırıdır. Bir yerde durup sessizce ve saygıyla yemek adettendir.

Evlere, tapınaklara hatta bazı lokantalara ayakkabı ile girilmez. Hijyen ve saygı gereği ayakkabılar hane dışında çıkarılır.

Umumi yerlerde öpüşmek, sarılmak, yüksek sesle konuşmak Japon kültürüne uygun değildir.

Yaya geçidi olmayan yerde karşıdan karşıya geçilmez. Yol tamamen boş olsa bile sabırla ışığın yanması beklenir.

Asansörde konuşulmaz. Asansör kapısı kapanınca yanında arkadaşı olanlar susar (1).

Japonya’da farklı hizmetler almak mümkün. 60-94 yaş arası kadınlardan oluşan kadrodan büyükanne kiralamak, temizlik, yemek pişirme, güzel el yazısı yazdırmak, düğünlerde sahte akraba rolü oynatmak ve daha pek çok akla gelmeyen hizmet almak mümkün.  Bu hizmetler saati 23 dolara yalnızlığa, sosyal kopukluklara çare olabilen çeşitli işler için ve duygusal destek/dayanışma sunuyor (2).

Japonya’da bazı köşelerde oturan yaşlılar ellerindeki sayaçlarla kamu yararına çalışırlar: Yoldan geçen insanları, turistleri, trafik ışığı optimizasyonu için araçları saymak; araçları sayarken onları türüne göre ayrı ayrı saymak gibi. Japonlar, otomatik sayım yapan sistem kurmak yerine sayımı manuel yapmayı ya da bu yolla kontrol etmeyi tercih ediyorlar. Metro çıkışından geçenleri turist mi, yerel mi, kadın mı erkek mi diye ayrı ayrı saymak gibi. Resmi kurumların yanı sıra mağaza açacak olanlar da bu yaşlı sayıcılara iş verebiliyormuş.

Yaşlı sayıcıların otomatik sisteme tercih edilmesinin çeşitli nedenleri varmış. Belediyeler, yaşlılara iş fırsatı sunmak istiyormuş. Silver Human Resource Center’lar bu yüzden kurulmuş. Kameralar gölge, şemsiye, kıyafet gibi nedenlerle hata yapabilirken, insan gözü hala daha doğru netice veriyormuş. Hatta bazen sensörü insan gözü ile doğrulama ve bu yolla sapma hesabı yapılıyormuş. Ayrıca Japonya’da kameraya karşı kültürel bir hassasiyet varmış; yüz tanıma ile bilgi toplama, mahremiyet endişesi yaratıyormuş. Dolayısıyla şehir planlama, yaya geçiş süresi tespiti, reklam fiyatlandırması, mağaza açış kararları gibi konular için elinde sayacı ile yaşlılar hala çok işe yarıyormuş (3).

Mainichi gazetesini okuduktan sonra gömerseniz ekim yapmış oluyormuşsunuz. Bu gazetenin sayfaları geri dönüştürülmüş kağıt, su, çiçek ve bitki tohumlarından oluşuyormuş. Mainichi, günde beş milyondan fazla tirajı ile ülkede en çok okunan gazetelerden biriymiş (4).

Yararlanılan Kaynaklar

(1) Insidehistory

(2) Bundleapp

(3) Gurukafa

(4) Shortsjapan