Edo Döneminde (1615-1868) kimono hem kadın hem de erkek için temel giysiydi. Bu düz kesimli giysinin sol kısmı sağın üzerine sarılır ve obi denen kuşakla tutturulurdu. Desen ve renk seçimi giyen kişi hakkında gösterge olurdu. Müreffeh bir tüccar sınıfın doğuşu lüks kimono talebini artırmıştı.
19. yüzyılda kimyasal boyaların piyasaya girmesiyle kimono desenleri farklılaşmıştır. Solda görülen kimononun Kyoto’da yapıldığı, Meiji dönemine (1868-1912) ait olduğu, desenlerinin Yuzen denilen teknikle yapıldığı düşünülüyor. Desenler kumaşın üzerine pirinç kolası ile çizilerek renkler arasına sınır çekilmiş olur. Bu, genç bir kadının dışa giyeceği bir kimonodur (uchikake).
Ortadaki yazlık kadın kimonosudur (katabira) ve 1800-1840 yıllarına aittir. Ense ve kollardaki madalyonlar giysinin Japon yönetici sınıfından bir kadına ait olduğunu gösterir.
Aynı yıllara tarihlenen sağdaki kimono da genç bir kadın için hazırlanmıştır. Uzun, sallanan kollar (furisode), giysinin genç bir kadına ait olduğunu gösterir. Bu genç kız muhtemelen zengin bir tüccarın kızıdır. Kırmızı, gençlik ve çekiciliği sembolize eder ve pahalı bir boyadır. Desen emek verilmesi gereken zor bir desendir. Bunlar kimononun pahalı olduğunu gösterir.
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Londra, V & A Museum, 2017.
Kimono gibi geleneksel Japon giysisinin cebi yoktur. Japon erkeği günlük malzemesini kuşağından sarkan kaplarda taşır. Bu kapların adı inro’dur. 16. yüzyılda kullanılmaya başlamış, sonradan erkek modasının vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. Kapların kapağı ipek kordonla ana gövdeye bağlıdır. Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Londra, V & A Museum, 2017.
İnro kuşaktan sarkarken onu yerinde tutmak için netsuke kullanılır. Netsuke zaman içinde dekorasyonda kullanılır olmuş, minyatür sanat eseri koleksiyonlarına dönüşmüştür.
Fotoğrafta görülen netsukeler 1700-1870 yılları arasına aittir.
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Londra, V & A Museum, 2017.
5 numaralı parça: Ojime (inro ve netsukenin kordonlarını bir arada tutmaya yarayan parça) ve netsuke (1850-1900).
6 numaralı eser: Bambu örgü tütün kutusu, meyve çekirdeğinden yapılma ojime ve ahşap oyma pipo kutusu (1850-1900).
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Londra, V & A Museum, 2017.
Anne fare ve yavruları ile uyuyan kedi netsukesi.
Kaplumbağa modelinde yapılmış netsukeler.
Fotoğraflar: Füsun Kavrakoğlu, Londra, V & A Museum, 2017.
“Kaşif” tartışmalı bir unvandır. “Keşfettiği” yer, yereller tarafından uzun zamandan beri bilinir; bu bilgi kendisi…
Paranoyak milliyetçilik, vatandaşın korkularını istismar ederek, güvensizlik ve nefreti körükleyerek kendilerine yarar sağlamaya çalışan siyasetçilerin…
Kaya sanatı, Paleolitik dönemin en önemli kültürel dışavurumudur. Kendini, mağara duvarlarında, sığınılan kaya altlarında göstermiştir.…
Almanya’daki sığınmacıların üniversite eğitimi alamıyor, çalışamıyor ve yaşadıkları yerden ayrılamıyorlar. Barakalarda yaşıyorlar ve yaşadıkları barakalar…
19. yüzyılda demiryolu bir yenilik simgesiydi; yeni bir hayat getiriyor ve eskisini yok ediyordu. Bu…
Rusya’nın Altay Cumhuriyeti’nin Gorno-Altaysk şehrindeki müzede gördüğüm balbal ve balbal parçalarını da balbal dosyamıza eklemek…