Bizans İmparatorluğu 131|Khora (Hora) Manastırı / İsa Kilisesi / Kariye Müzesi 2

Kilise İsa’ya adanmıştır, ama aynı zamanda Meryem Ana onurlandırılmak istenmiştir.
Khora Manastırı oldukça büyüktü ve yüksek duvarlarla çevriliydi.
Khora’da Meryem’e adanmış ana kiliseden başka Aziz Mihail’e adanmış bir kilise daha vardı. Ayrıca biri Nicomedialı (İzmit) din şehidi Aziz Anthimos’a, diğeri Sebaste’nin (Sivas) Kırk Şehidi’ne ithaf edilmiş iki de şapel vardı.
Manastırın doğal su kaynağı, keşişler için hamamı, güney bölümünde ise kadın hasta kabul edilmeyen bir hastanesi vardı.
Günümüze ulaşmış kilise, eskisinin temelleri üzerinde yükselir. Doğu bölümünde eski kilisenin kemerleri hala görülebilmektedir.
Rivayete göre, Havari Luka’nın yaptığına inanılan Meryem Hodegetria (Yol Gösteren Meryem) ikonası Khora Manastırı’na getirilmişti. Bu ikonanın şehri koruduğuna inanılırdı. Şehir II. Mehmet’in orduları tarafından kuşatıldığında bu ikona Kara Surlarında ilahiler eşliğinde dolaştırılmıştı. Fetihten sonra bu ikona kaybolmuştur.
Günümüzde Kariye Müzesi, Paleologos Rönesansı resim sanatını görmek açısından güzel bir örnektir.
Kariye, Hz. Meryem’in ve Hz. İsa’nın hayatını anlatan sahnelerle bezelidir.
İç narteksin iki kubbesinde İsa’nın ataları, iç nartekste Meryem’in hayatı resmedilmiştir.
Dış narteksin tonoz aymalarında İsa’nın çocukluğu; dış narteks ve iç narteksin dördüncü bölümünde Hz. İsa’nın yetişkinlik çağı ve çektikleri yer alır.
Şapelin apsisinde Anastasis ve Son Mahkeme sahnesi vardır. Anastasis, Ortodoks ikonografisinde Hz. İsa’nın öldükten sonra dirilmesini ve ölüler dünyasına giderek Hz. Adem ve Hz. Havva’yı mezarlarından çıkartarak diriltmesini betimleyen sahnedir.

İkonaklazm 815 yılında, kısa bir aradan sonra tekrar alevlendiğinde, İkonaklast İmparator Theophilos’un emriyle 836 yılında, yüzüne dövme ile aşağılayıcı sözler yazılan Theophanes’in (İkonaklazm dönemi sonrası Nicaea piskoposu olarak atanan) parekklesiondaki betimlemesi dövmeleri göstermemektedir.

Khora’nın ana mekanı, naos, doğuda bir apsisle sona erer. Apsis dıştan bir payanda ile desteklenmiştir. En çok istenen, doğudan gelen ışığı kesmemek olduğundan, pencere açabilmek için binanın dışına payanda yapılmıştır.
Ana mekanı bir kubbe örter.
Zemin ve duvarlar mermerle kaplıdır. Bu renkli eski mermerlerin binanın mozaikleri kadar değerli olduğu düşünülmektedir.