Çağdaş Sanata Varış 204| Fotogerçekçilik / Hiperrealizm 1
FOTOGERÇEKÇİLİK/ HİPERREALİZM/ POST POP PHOTOREALİSME/ SUPERREALİSME/INHUMANISME 1 1969
Sürrealistlerin “doğrucu gerçekçilik” denebilecek dalında, nesneler ayrıntılı biçimde betimlenir. Rene Magritte (1898-1967), bir araya gelmeyecek nesneleri yan yana koyar ama bunları çok natüralist çizer; bir yaprak üzerinde 10 çeşit kuş gibi. Aslında Hiperrealisttir, denebilir.
ABD Sanatı bölümünde bahsettiğimiz, kendisini Modernizm’in Düşmanı ilan etmiş olan Andrew Wyeth (1917-2009), ABD Realist resminde en büyük isimdir. Hep hayalinden çalıştığı söylenir. Sulu boyayı bile çok gerçekçi yapabilmesi ile de ünlüdür. Hatta 20. yüzyıl ABD resminin en ünlülerindendir. Bu natüralist ressam, Fotogerçekçilik’in babası olarak kabul ediliyor.
Andrew Wyeth, Christina’s World, 1948. Museum of Modern Art, New York City.
Andrew Wyeth, Braids, detay, 1979. Fotoğraf:en.wikipedia.org
1960’ların sonlarında sanatçılardan bazıları fotoğrafın görsel mesajı üstünde yoğunlaştılar.
Empresyonizm, Fütürizm, Dadaizm bu akımın önemli evreleridir. Ama 1960’lara kadar hiçbir akım fotoğrafın kendisini örnek almamıştır.
Fotogerçekçilik, gerçeğin, fotoğraf gibi, sadık kopyasını yapmayı amaç edinir.
Fotoğrafın yaygın kullanımı ve bilinçaltı şartlanmalar seyircinin gözünde doğru ve nesnel olma niteliği taşıyordu. Fotoğraf, objektifti, gerçeğin kendisiydi. Fotoğraf, mesajın kendisiydi. Oysa fotoğrafın gerçekçiliği ve nesnelliği çekiş açısı, aydınlatma, çevre ve renk düzeni, konu seçimi vb etmenlere bağlıdır.
Fotogerçekçi sanatçı, fotoğrafın yanıltıcılığını aşmak, gerçeğe sahip çıkmak ister.
Bir ressam için fotoğrafı model almak, gerçeğin görüntüsünün görüntüsünü yaratmak anlamına gelir.
Fotogerçekçilik’te tablo ile fotoğraf arasında plan özdeşliği vardır.
Pek çok Fotogerçekçi sanatçı, çalıştığı tuval üzerine resmini yapacakları fotoğrafın diyapozitifini yansıtarak resmin doğruluğunu ya da istenen abartıları denetler.
Bu akım sanatçılarının çoğu kendi çekmedikleri fotoğraflardan yararlanırlar. Bunun nedeni her türlü kişisellik ve duygusallık belirtisinden kaçınma isteğidir.
Fotoğrafın tamamen nesnel bir yaklaşımla ele alınışı; parlak ve kontrast renkler; büyük boyutlar Fotogerçekçi resmin başlıca özellikleridir.
Fotogerçekçi resimlerin yüzeylerinin ince ve düz olması için tuvale bazı işlemler uygulanır.
Fotogerçekçi sanatçılar Neoklasik usta Ingres’e (1780-1867) hayranlık duyarlar. Çünkü Fotogerçekçi resimde de mesleki beceri ve Klasik fırça sürüşü ön plandadır.
Yapıtların tamamlanması çok uzun süre alır.
Akımın ilk örnekleri 1969 yılında görülmüş, akım 1970 sonrasında yaygınlaşmıştır.
