Çin 59 Çin Tıbbı 1

Çin tıbbı için yararlanılan kaynaklar:

Çin İmparatorluğu, Philip Steele, İş Bankası Kültür Yayınları, 2012.

Çin 2, Yüksel Görmez, Alfa Basım Yayım Dağıtım San. Ve Tic. Ltd. Şti., 2018.

Çin Ansiklopedisi, Çin Uluslararası Radyosu, Kırmızı Kedi Yayınevi, 2015.

Çin uygarlığı ile ilgili tıbbi bilgiler MÖ 3 binli yıllara kadar uzanır. Geleneksel Çin tıbbından bahsederken, Han, Tibet, Moğol ve Uygur gibi etnik toplulukların tıp sistemlerinden de bahsederiz.

Geleneksel Çin tıbbında, Han tıp sistemi, en zengin uygulamalı ve kuramsal birikime ve en eski tarihe sahiptir. Japonya’nın Han Reçete Tıbbı, Güney Kore’nin Han Tıbbı, Kuzey Kore’nin Gaoli Tıbbı ve Vietnam’ın Doğu Tıbbı, Hanlar’ın tıp sistemine dayanarak gelişmiştir. Geleneksel Çin tıbbının kaynağı, Çin’in Sarı Nehir bölgesidir.

Shang Hanedanı dönemine ait (yaklaşık MÖ 1600-1122), kemik üzerine yazılı 10’dan fazla hastalık hakkında tarifler bulunmuştur. Yazılı en eski ve kuramsal Çince tıp eseri Han Hanedanlığı’na (MÖ 206 – MS 220) tarihlendirilir. Bu dönemde cerrahlık da yüksek düzeye ulaşmıştır. Ünlü hekim Hua Tuo’nun anestezi kullanarak ameliyat yaptığı Üç Devlet Dosyası adlı kitapta anlatılır.

Çin tıbbının Han Hanedanlığı’ndan sonraki büyük çağı, MS 608-906 arasında ülkeyi yönetmiş olan Tang Hanedanı dönemidir. Birinci Tang İmparatoru 629’da Çin’in ilk hekimlik okulunu kurmuştur.

Song (960–1279) ve Ming (1368–1644) Hanedanlıkları yönetiminde, yeni tıp okulları kurulmuş, müfredat ve yeterlik sınavları standart hale getirilmiş, geleneksel bitkisel reçeteler yazılarak ansiklopedilerde bir araya toplanmıştır.

Tıbbın Çin’de ve Batı’da gelişimi arasındaki önemli farklardan biri Batı’da daha çok cerrahi işlemler ve tekniklere ilgi duyulmasıdır. Geleneksel Çin tıbbı hekimleri insan vücudunun yapısını dokuların kesilerek ayrılması yoluyla öğrenmemiştir, çünkü bir bedeni keserek açmanın atalarına saygısızlık olduğuna inanırlar.

Çin tıbbı, vücut bütünlüğünü bozmama ilkesiyle geliştirilmiştir ve tamamen doğal ürünlerin kullanıldığı bir kültürdür.

Eski Çin kozmolojisinde evren, tanrısal bir güç tarafından yaratılmamış, doğanın temel ikilik/dualizm prensibiyle kendi kendine meydana gelmiştir. Bu ikilikte:

Yang olarak bilinen aktiflik, ışık, kuruluk, sıcak, pozitiflik, erkeklik ile,

    Yin olarak bilinen pasiflik, karanlık, nem, negatiflik, dişilik olarak yer alır.

Tüm hadiseler bu temellerin birleşmesinden meydana gelir. Evrenin nihai ilkesi Tao’dur. O, Yin ve Yang’ın miktarını belirler. Yin ve Yang’ın doğal ilişkilerini değiştiren şeyler kötüdür. Bunlar arasındaki uyumsuzluk-dengesizlik patolojik bozukluklara ve hastalıklara yol açar. Geleneksel Çin tıbbının amaçlarından biri kişinin içindeki Yin ve Yang’ı ahenkli bir denge içinde tutmaktır.