Heian döneminde (794-1185), birinden şiir alan kişinin, hemen bir karşı şiirle cevap vermesi gerekirdi. Aşk şiirlerine cevap vermemek bir dereceye kadar kabul edilebilirdi ama diğer tür şiirlere cevap vermemek büyük bir kabalık olarak görülürdü. Çince edebiyatı kadınların bilmediği varsayıldığından bir kadına Çince şiir göndermek uygun değildi.
Standart Japon şiiri iki ana bölümden oluşur: Başta 5-7-5- hece ölçüsüyle üç mısra, sonda 7-7 ölçüsüyle iki mısra yer alır. Taraflardan biri bu iki bölümden birini göndererek muhatabını diğer bölümü yazmaya davet edebilirdi.
Çince şiirlerin gizlenmiş kısmını tahmin etmek üzerine kurulu olan bulmaca oyunu, üst sınıftan insanların yaygın olarak oynadığı bir oyundu.
Uzakdoğu’da hayvanlar ile bitkiler arasında geleneksel bir akrabalık olduğu düşünülür. Erken dönem Japon şiirleri, guguk kuşu ile portakal ağacı, bazen de havlu püskülü arasında; Japon çalı ötleğeni denen kuşla da erik ağacı arasındaki akrabalıktan bahseder.
Kar tanelerinin havada uçuşan çiçekler sanılması Japon şiirinin klişelerinden biridir. Turna, Uzakdoğu’da uzun ömür simgesidir. Çok sayıda Japon şiiri onun bin yıllık ömründen bahseder.
Mektup, bir kurdeleyle bağlanır, iki ucu dürülürdü. Mektuplara çiçek ya da yaprak iliştirmek adettendi. Hangi çiçeğin ya da yaprağın iliştirileceği mevsime, mektup kağıdının rengine, içindeki şiirin barındırdığı imgelere ve mektubun içeriğine bağlı olurdu.