Kültür

Batı’da Doğu, İslam ve Türk Algısı 35

2003 Venedik Bienali’nde İspanya Pavyonu, bina üzerinde yazılı ülke adını örtmüş, binaya giriş kapısını duvarla örmüş, ziyaretçiye bir not bırakıp binaya girişin arka taraftan yapılmakta olduğunu bildiriyor. Sanatçı, bu duvar ile İspanya’yı size kapatıyorum, bu duvar da Berlin’deki, İsrail’deki gibi bir duvardır, mesajını veriyor.

İspanya pavyonunun arka tarafına gittiğimizde iki polis bize pasaportlarımızı soruyor. Sadece İspanyolları içeri aldıklarını söyleyip bizi geri çeviriyorlar. Sanatçı Santiago Sierra, İspanyol hükümetinin göçmenlerle ilgili katı tutumunu protesto ediyor.
Fotoğraflar: Füsun Kavrakoğlu

“…kabul gördüğünde nereli olduğunun önemi kalmaz……omlete sonradan eklenen tuz bir tat vermiyor….. Ben de kendimi burada ülkeye sonradan eklenmiş tuz gibi hissediyorum….Tuzu sonradan eklenince omletin bünyesi almıyor ya onu, aslında omletin tadı da olmuyor, bunun ne zaman varacaklar farkına?”
*Son Bakış, Irmak Zileli, Everest Yayınları, 2020, sayfa 39.
Rusya Federasyonu’nda, Kuzey Kafkaslar’dan, Dağıstan, Çeçenistan, İnguşya ya da Balkarya’dan gelenlere; Gürcüler, Azeriler, Ermeniler, Özbekler’e yani esmer olanlara Kara Kafalılar “Eskiden Yahudilere yaptıklarını şimdi de Çeçenlere yapıyorlar.”
*Aydınlanma Değil, Merhamet, Alev Alatlı, Everest Yayınları, 2005. Sayfa 337, 338.
Rusya’da Karamillet tanımının kullanılışı Knezlikler dönemine kadar gider. Knezliklerde Boyar adı verilen aristokratlar, topluluğun en üst kesiminde bulunmaktaydı. Boyarlardan sonra orta sınıfı temsil eden tüccarlar, zanaatkarlar ve orta derecedeki ruhaniler gelmekteydi. Üçüncü tabaka ise karamillet olarak adlandırılan ve Slav olmayan özellikle güneyli ve Kafkasyalı halklardan teşekkül eden bir kesimdi. Bu tabaka, kürek çekmek ve hamallık gibi ağır işlerde çalışmak zorundaydı (Sayfa 73, 74).Öteki, uzakta olduğunda dost olan ve hoş görülen, yakınımızda olduğunda ise rahatsızlık verendir (Sayfa 117).
*Malakanlar, Çakır Ceyhan Suvari, Ütopya Yayınları, 2013.