Geziler

Japonya 65 Heian Döneminde (794-1185) Kadın

Heian döneminin güzellik anlayışında yuvarlak, hafif tombul yüzlü, çok küçük gözlü olmak; kaşların tamamen alınıp orijinal yerin 2-2,5 cm üzerine kalemle kaş çizmek ve dişleri siyaha boyamak adeti vardı (1). Kalın kaşlı olanlar itici bulunurdu (2).
Heian dönemi kadınlarının bele kadar uzun saçları olurdu. Saçlar yere ne kadar yaklaşırsa o kadar güzel olduğu kabul edilirdi (3). Estetik gelenek, uzun ve düz saçların geriye doğru muntazam dökülmesini gerektiriyordu (4). Kadın saçına o kadar büyük bir estetik değer yükleniyordu ki, rahibelerin saçlarını omuz hizasında kesmeleri yeterli bulunuyordu (5).
İnce ve çekik göz, Heian güzellik anlayışının işaretlerinden biriydi. Burun küçük, narin ve kalkık; çene ve boyun biçimli ve yuvarlak hatlı olmalıydı (6).
Üst tabakadan bir Heian kadını genellikle aşk ilişkisi yaşamadığı bir erkek tarafından görülmek istemezdi. Bazen sevgilisine de uyurken gözükmekten kaçınırdı. Böyle hallerde kendilerini paravanlar, yelpazeler ya da odaların karanlığından yararlanıp gizlerlerdi (7). Yetişkin kadınların erkeklerden gizlenme durumu babaları ve erkek kardeşleri karşısında da geçerliydi (8). Erkek ziyaretçilerin gelmesi halinde hanımlar genellikle, görebildikleri ama görünmedikleri misu’ların, yani bölme perdelerinin arkasına çekilirdi (9).
Heian dönemi üst sınıfların evliliğinde koca, ya karısının ailesi ile yaşamaya başlar ya da kendi evinde yaşamaya devam eder ve karısını az çok düzenli olarak ziyaret edip, geceyi onunla geçirirdi (10).
Heian dönemi ritüellerine göre kadınlar hamilelik döneminde temiz sayılmazdı. İmparatoriçe hamile kalınca imparatorla aynı çatı altında kalmaması gerekirdi (11). Şinto temizlik kurallarının titizlikle uygulandığı sarayda, nedimeler hasta olduğunda ve adet dönemlerinde ya evlerine giderler ya da saray dışındaki malikanede kalırlardı (12).
İlmi faaliyetler, uzmanlık isteyen başka birçok uğraş gibi aile işi olarak sürdürülür ve kızlar bu işlere uygun görülmezdi (13).
Japonlar, çok eski zamanlardan beri kadın dalgıçlar kullanmışlardır. Bunun nedeni, kadınların soğuğa karşı daha dirençli olmaları ve nefeslerini erkeklere kıyasla daha uzun tutabilmeleriydi (14).