Eski Kültürler

Likya Işık Ülkesi 27 Denizcilik

  • Tunç Çağından itibaren Akdeniz’de açık denizcilikten çok kıyı denizciliği yapılmıştır. Kıyı denizciliğinin tercih edilmesinde o dönem için gemilerde uzun süre açık deniz yolculuğunu kaldırabilecek donanımın bulunmaması, denizcilerin su ve yiyecek ihtiyaçlarının kolay karşılanmasının yanı sıra gece veya kötü hava koşullarında sığınılacak liman veya koy imkanının bulunması gibi nedenler sayılabilir.
  • Uluburun ve Gelidonya Burnu’nda tespit edilen iki gemi batığı ile, Likya bölgesinin en azından Tunç Çağı sonlarına doğru Akdeniz ticaret rotası üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Dağlık ve engebeli Likya coğrafyası, ancak bazı noktalarda liman oluşumuna izin vermiştir. Antik Çağ Likya denizciliğinde siyasi ve ekonomik güçle birlikte, uluslararası deniz ticareti yapma ve gerisinde bulundurduğu alüvyon ovalarından faydalanma imkanı sağlayan Patara ve Andriake limanları önemlidir. Fakat Likya’da bu iki limandan başka küçük ölçekli veya bölgesel çaplı limanlar da bulunmaktadır. Bunlar Idyros, Phaselis, Korykos, Olympos, Posidarisus, Melanippe, Gagai, Phoinikos, Simena, Teimiusa, Aperlai, Antiphellos, Kalamaki, Phoinike, Pydnai, Artymnessos/Perdikiai, Kalabantia, Karmylessos, Telmessos, Kyra, Lissa ve Lydai’dir.

 

Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Likya Uygarlıkları Müzesi, 2019.

 

  • Bir halat ya da zincir vasıtasıyla su dibine bırakılan çapalar, ağırlıkları veya kollarıyla dibe tutunarak geminin su üstündeki konumunu sabitler. Çapaların ilk adımını çapa taşları oluşturur. Deniz taşıtlarındaki gelişimle birlikte şekil kazanmaya başlayan çapa taşları, zamanla taş çapalara dönüşmüştür. Başlangıçta ortalardan açılan bağlama delikleri zamanla ağırlık merkezini aşağı doğru vermek amacıyla taş çapaların üstlerine açılmaya başlamıştır.
  • Kompozit olarak nitelenen iki veya çok delikli taş çapaların Tunç Çağında Akdeniz’de kullanıldıkları bilinmektedir. İki delikli taşların bir kısmı kompozit taş çapalardır. Bazı iki delikli taşlar ise çapayla gemi arasında hat ağırlığı olarak kullanılmıştır. Taş çapaları, farklı boy ve biçimde ahşap ve demir çapalar takip eder. MÖ 7. – 3. yüzyıl arasında Akdeniz’de yoğun olarak kullanılan ahşap çapalar, önce taş, sonra kurşunla deniz dibine sabitlenmiştir. MÖ 3. yüzyıldan itibaren demir çapalar kullanılmaya başlamıştır.

 

Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Likya Uygarlıkları Müzesi, 2019.

 

 

Füsun Kavrakoğlu

Önceki Yazılar

Gurka, Gorka ya da Gorkhali

Gurkalar’ın çoğu Gurung, Magar, Rai ve Limbu etnik topluluklarından gelir. Güney Asyalı askerlerdir. Çoğu Nepal…

5 gün ago

Postkolonyalizm 19

İngiltere, sömürgeci ve işgalci politikalarıyla etkisi bugün de süren sorunlar bıraktı: Filistin meselesi, Kıbrıs meselesi,…

6 gün ago

Dünyadan Atasözleri

İnsanlar yaşadıkça ihtiyarladıklarını sanırlar, halbuki yaşamadıkça ihtiyarlarlar. Malezya Ne kadar alçaktan uçarsan, düştüğün zaman o…

7 gün ago

Müziğe Dair 4

Ortodoksluğun müzik enstrümanlarına koyduğu yasak, kilise vokal müziğinin gelişimine yol açmıştır. Rus halk şarkılarının çok…

1 hafta ago

İngiliz Klasik Müziğine Kısa Bir Bakış 2

Müzisyen bir aileden gelen ve 1660’da başlayan Restorasyon Dönemi’nde Londra’da yaşamış olan Henry Purcell (1659-1695)…

1 hafta ago

İngiliz Klasik Müziğine Kısa Bir Bakış 1

Avrupa çok sesli müziği,  dini ve din dışı müzik olarak iki yönde gelişmiştir. Dini müzikte…

2 hafta ago