Hasan Ali Toptaş 2 Eserleri

Öyküyle başlıyor, romana dönüyor. Roman, “yazarına uzun süre sessiz kalma olanağı tanıdığı için” romanı öyküye tercih ediyor. Roman yazarken yıllarca gözlerden uzak kalabilmek mümkün! Suskunluğun da bir anlamı olabileceğini anlatıyor.
İlk öykülerini 1987 yılında kitaplaştırdı: Bir Gülüşün Kimliği.
Yoklar Fısıltısı, öykü, 1990.
Ölü Zaman Gezginleri, Öykü Dosyası, 1992. Çankaya Belediyesi Birincilik Ödülü. 1993’te yayınlandı.
Sonsuzluğa Nokta, Roman Dosyası, 1993 Kültür Bakanlığı Mansiyon Ödülü. 1994’te Kültür Bakanlığı Sonsuzluğa Nokta’yı kitaplaştırdı.
Yalnızlıklar, mensur şiir (nesir gibi şiir), 1993.
Gölgesizler, 1994’te Yunus Nadi Roman Ödülü sahibi oluyor, 1995’te yayınlanıyor.
Kayıp Hayaller Kitabı, roman, 1996.
Ben Bir Gürgen Dalıyım, 1997
Bin Hüzünlü Haz, roman, 1998. 1999 Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü.
Uykuların Doğusu, roman, 2005. 2006 Orhan Kemal Roman Ödülü.
Harfler ve Noktalar, deneme, 2007.
Heba, roman, 2013 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü.
Geçmiş Şimdi Gelecek, öykü, 2016.
Kuşlar Yasına Gider, roman, 2017.
Gecenin Gecesi, öykü, 2017.
Beni Kör Kuyularda, roman, 2019.

İlk kitabını kendi imkanlarıyla yayınlıyor. Yine aynı yıl, 1987 yılında, Ankara’da öykü ağırlıklı bir dergi olan Yazıt’ı yazar arkadaşlarıyla birlikte çıkarmaya başlıyor. İlk kitap ve dergiye rağmen hiçbir editörün ilgisini çekmeyi başaramıyor. İkinci kitabını da kendi imkanlarıyla basmak zorunda kalıyor ve okura ulaşamıyor. Yazarlığı bırakmaya karar veriyor. Ama duramıyor, Yalnızlıklar dosyası oluşuyor. 1992’de iki ödül geliyor ama birinde belediyenin bastığı kitap kitapçılara ulaşamıyor, bakanlık ise sadece kendi satış noktalarında satış yapıyor, Yunus Nadi Roman Ödülü almış romanı ise birçok yayınevinden geri dönüyor.
Şimdi, bu noktada sormak istiyorum: “Sırf Hasan Ali Toptaş okumak için bile Türkçe öğrenmeye değer” denilen bir yazarı, bu kadar uzun süre fark edemeyen editörler, acaba sonra koltuklarını bıraktılar mı veya en azından içlerinde işlerini doğru dürüst yapamadıklarına dair ufak bir his oluştu mu?

Dışarıda Çok Kötülük Var, Canan, 2017.
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Arter, 2017

Eserlerinin adları yürek yakıyor: Bin Hüzünlü Haz, Heba ve Beni Kör Kuyularda gibi. Metinleri de hüzünlü bir haz veriyor okura.
Yalnızlıklar, 2006’da Hollanda’da tek kişilik oyun halinde Hollandaca sahneye kondu. 2010 yılında ise Mahir Günşiray tarafından Türkiye’de sahnelendi.
Hasan Ali Toptaş’ın resim yapma yeteneği de olduğu için kitap resimlemesi de yapıyor. Ama, Gecenin Gecesi adlı öykü kitabını Ümit Ünal’ın desenleri; Everest’ten çıkan Kuşlar Yasına Gider, Heba ve Beni Kör Kuyularda adlı romanlarının kapaklarını ise Nuri Bilge Ceylan’ın fotoğrafları süslüyor.