Yemek Kültürü

Yemek Kültürü 21 Antik Roma’da Yemek Nasıl Yeniyor? 2

Roma dünyasında, zenginliğin göstergesi altın, gümüş veya bronz eşyalara sahip olmaktı. Bunlar önemli günlerde atrium’da, mermer bir masanın üzerinde sergilenirdi. MS 1. yüzyıldan itibaren bunların yanına cam objeler eklenmişti.
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Il MAV, Ercolano, 2019.

 

  • Özel şölen salonları da evlere ilave edilmişti. Romalılar şölen (convivium) için genellikle yazılı davetiye gönderirlerdi. Şölenlerdeki döşeklerin de hiyerarşisi vardı. Ortadaki döşek onur misafirlerine ayrılırdı. Bu döşeğin en saygın noktası ise sağ başı idi. İkinci sırayı sol döşek alırdı. Ev sahibi ve yakınları sağdaki döşeğe uzanırdı. Hilal biçimli stibadium’da döşeğin iki ucu onur konuklarına ayrılırdı.
  • Yemek odasına girişte konuklar ayaklarını yıkar veya kölelere yıkatırlardı. Elleriyle yedikleri için köleler konukların eline sık sık kokulu su dökerlerdi. Bir şölende ortalama yedi tür yemek sunulurdu. Yemek bitiminde köleler ortalığı temizleyip etrafa güzel kokular serpip meyve ve tatlıları getirirlerdi ve comissatio denen şarap töreni başlardı. Konuklar arasından seçilen başkan, şarabın suyla karıştırılma oranını, ne kadar ve nasıl içileceğini belirlerdi. Genellikle sırayla aynı kaptan içilirdi. Şölenlerde şarkıcılar, çalgıcılar, soytarılar, mim ustaları, dansçılar bulunurdu. İspanya’dan, Gades’ten gelen dansçılar ünlüydü (bugün de öyledir). Aydınların şarap şölenleri ise edebiyat ağırlıklıydı: müzik eşliğinde şiirler okunması ve tiyatro eserlerinin sahnelenmesi tercih edilirdi. İyi bir şölenin ilk şartı ise güzel sohbetti.
  • Erken dönem Roma sofrasına örtü serilmemiştir. İmparatorluk Dönemi’nde ise sofra örtüsü nadirdir ama peçete çok yaygındır. Peçeteler genellikle ketendir. Konuk şölene kendi peçetesini getirir, giderken içine beğendiği yiyeceklerden peçetesinin içine koyup götürebilirdi.
  • Ev sahipleri sunulan yemeklerin malzemesinin çarşıdan alınma değil de kendi çiftliklerinde beslenen hayvanlardan ve yetiştirilen ürünlerden olmasıyla övünürlerdi. Baharatlar ve egzotik ürünler ne kadar uzak ülkelerden gelmişse o kadar övünç kaynağı olurdu.

 

Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi, Ankara, 2018.

 

Yararlanılan Kaynaklar

Antik Dönemde Beslenme, İnci Delemen, Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Yayınları, 2003.

Il MAV, il museo archeologico virtuale di Ercolano.

 

 

Füsun Kavrakoğlu

Önceki Yazılar

Dr. David Livingstone 1

“Kaşif” tartışmalı bir unvandır. “Keşfettiği” yer, yereller tarafından uzun zamandan beri bilinir; bu bilgi kendisi…

2 gün ago

Milliyetçilik 43 Paranoyak Milliyetçilik

Paranoyak milliyetçilik, vatandaşın korkularını istismar ederek, güvensizlik ve nefreti körükleyerek kendilerine yarar sağlamaya çalışan siyasetçilerin…

3 gün ago

Kaya Sanatı

Kaya sanatı, Paleolitik dönemin en önemli kültürel dışavurumudur. Kendini, mağara duvarlarında, sığınılan kaya altlarında göstermiştir.…

6 gün ago

Göçmenler 20

Almanya’daki sığınmacıların üniversite eğitimi alamıyor, çalışamıyor ve yaşadıkları yerden ayrılamıyorlar. Barakalarda yaşıyorlar ve yaşadıkları barakalar…

7 gün ago

Edebiyata Dair 13

19. yüzyılda demiryolu bir yenilik simgesiydi; yeni bir hayat getiriyor ve eskisini yok ediyordu. Bu…

1 hafta ago

Altay Balbalları

Rusya’nın Altay Cumhuriyeti’nin Gorno-Altaysk şehrindeki müzede gördüğüm balbal ve balbal parçalarını da balbal dosyamıza eklemek…

1 hafta ago