Eski Yunan’da akşam yemeği genellikle gün batımında başlar ve iki bölüme ayrılırdı; yemek denilen bölümde yemek yenirdi ama ardından gelen symposion bölümünde tas tas şarap içilirdi. ‘İçiciler Toplantısı’, en hafifinden en metafiziğine her türlü konuşmaya, beyin jimnastiğinden her türlü eğlence ve gösteriye başlamak için sadece bir bahaneydi. Konuklarını rahatlatmak, susuzluklarını gidermek, konuşmayı hareketlendirmek ev sahibinin göreviydi.
Symposion ya da İçiciler Toplantısı tipik bir Dionysos kutlamasıdır.
Symposion kelimesi hemen hemen Fransızca ‘banquet, şenlik’ kelimesinin karşılığıdır. Bu terim de İtalyanca banchetto, ‘küçük bank’ kelimesinden, 15. yüzyılda masaların etrafına konan küçük oturmalıklardan gelir, sandalye o zamanlar henüz fazla kullanılan bir şey değildir.
Şarabın Tarihi, Jean-François Gautier, Dost Kitabevi Yayınları, 2005. Sayfa 19.
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi, Ankara, 2018.
Günümüze ulaşan resimlerle bezenmiş seramik içki kapları, tabaklar ve şarap karıştırma çanakları bu rafine hayatı gözler önüne serer. Seramik üretiminin MÖ ikinci binyıldan itibaren rafine hale geldiğini; yiyecek, şarap ve üstün mutfak kültürü gelişip ihtisaslaştıkça, çanak çömlek üretiminin de buna paralel formlara ve bezemelere sahip olduğunu göstermektedir.
MÖ 390 yılına tarihlenen, günümüzde The J. Paul Getty Müzesi’nin hazineleri arasında yer alan, Attika Kırmızı Figürlü şarap çanağı üzerine tanrıların ikinci sofrada meyva ve tatlılarla şarap içmeleri betimleniyor.
Fotoğraf: Füsun Kavrakoğlu, Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi, Ankara, 2018.
Leave A Reply