“İngilizler gelirken valizlerinde İngiltere’yi de getiriyorlar. Nazik kendini beğenmişliklerini, içine kapanıklıklarını, iyi eğitimlerini, golf ve tenis sahalarını, viskilerini, akşamları bataklığın ortasında, sac damlı evde giydikleri smokinlerini….Çoğu 4-5 yıl sonra tıpkı diğerleri gibi, Belçikalılar, Fransızlar, Hollandalılar gibi hayvanlaşıyor. Tropikal ülkeler onların üniversite terbiyelerini kemirip yok ediyor. Oxford ve Cambridge çürüyüp dökülüyor.
Her kim Tropikal bölgede uzun süre kaldıysa şüphelidir; Tropikler bir hastalıktır. Tropikal hastalıkları atlatırsın, Tropikleri asla.
Sadece alkolik olan paçayı sıyırır. Tutku da oraya pusu kurar.
Bu yüzden ada İngiliz’i için Tropiklerden dönen herkes şüphelidir.”
Mumlar Sonuna Kadar Yanar, Sandor Marai, YKY, 2025. Sayfa 45.
“Onların bizim topraklarımıza geldikleri gerçeği, bu günümüzü ve yarınımızı zehirlememiz gerektiği anlamına gelmiyor değil mi? Er ya da geç ülkemizi terk edecekler, tıpkı tarihte onlara benzeyen birçoklarının birçok ülkeyi terk etmesi gibi. Demiryolları, gemiler, hastaneler, fabrikalar ve okullar bizim olacak ve onların dillerini konuşurken ne suçluluk ne de minnettarlık hissedeceğiz.”
“Bölge delegesi olan İngiliz’in tüm İngiliz Adaları üzerinde tam yetkisi vardı ve hizmetkarlarla dolu, askerler tarafından korunan kocaman bir sarayda yaşıyordu. Tanrıymış gibi davranıyordu. Ülkenin yerlilerinden oluşan orta düzey devlet memurları olan bizleri vergi toplamak için istihdam ediyorlardı. Halk bizi İngiliz delegeye şikayet ediyor ve vergilerden yakınıyordu; doğal olarak, anlayışlı görünen ve merhamet gösteren kişi yine İngiliz delegeydi. Ve böylelikle, halkın kalbine bize karşı nefret ve sömürgecilere, davetsiz misafirlere, karşı sevgi ektiler. Ülke bağımsızlığına kavuştu değil mi? Emin ol, yine de bizi uzaktan yönetiyorlar. Çünkü arkalarında onlar gibi düşünen insanlar bıraktılar.”
“‘Bu Afrikalı bizden biri gibi! Kızlarımızdan biriyle evlendi ve bizimle eşit şartlarda çalışıyor!’ diyorlarmış etrafa. Ama siz de bilirsiniz, böyle düşünen bir Avrupalı, Güney Afrika’da ve Amerika’nın güney eyaletlerinde beyazların üstünlüğüne inanan bir deliden daha az kötü değildir.”
“Beyaz Adam tarihin bir döneminde bizi yönettiği için, uzun bir süre daha güçlünün zayıfa duyduğu hor görme hissine sahip olacak. Onların buraya gelişi ne bizim düşündüğümüz gibi bir trajediydi ne de onların hayal ettiği gibi bir nimet…’Sömürgecilikten şikayet ediyordunuz; sizi terk ettiğimizde de yeni-sömürgecilik efsanesini yarattınız. Varlığımızın sizin için havadan ve sudan farksız olduğu ortada.’”
Kuzeye Göç Mevsimi, Tayeb Salih, Ayrıntı Yayınları, 2016. Sayfa 54, 57, 62, 63.
Leave A Reply