Japonya’da her şeyi kitabına göre ve harfi harfine yaparlar. Kurallara uymak, çok çalışmak, temiz olmak, kişinin kendine karşı katı, ama başkalarına karşı nazik olması beklenir.
İlkokul ve ortaokul arasında büyük fark vardır. İlkokulda çoğu bölgedeki çocuklar okul üniforması giymezler. Ortaokulda kıyafetleri belirli çorap markaları ve yalnızca izin verilen belirli saç stilleri ile tam olarak belirlidir. Ortaokul, okullarda davranışların katı bir şekilde uygulandığı bir zaman dilimidir. Japonya, kurallara göre gidilmesi gereken bir ülkedir, bu yüzden önce okulda kurallara uymayı öğrenmek gerekir.
New York’ta Yayoi Kusama sergisinin yan etkinliğinden.
Fotoğraf: Fazilet Paçalıoğlu, 2021.
Eğitimin, ‘öğrencilerin kişiliklerini geliştirmek’ olduğu kanunda yazar. Barışçıl, uluslararası topluma gönüllü olarak katkıda bulunabilecek bir vatandaş yetiştirmek hedeflenir. Çocuklara bir grubun parçası olarak yaşamayı öğretmeye önem verilir. Bu Japon eğitim sistemi için esastır.
Bir grubun parçası olmak doğumla başlar. Japon çocuklar genellikle dört ya da beş yaşına kadar ebeveynleri ile aynı yatakta uyurlar ve bazıları ergenliğe kadar bunu sürdürür. Çocuklarıyla birlikte uyumak ve banyo yapmak doğaldır. Okulda da her şeyi birlikte yapacak bir grupları olur; birlikte ders çalışırlar, öğle yemeği yerler, okulu temizlerler, bu gruba han denir; övgüleri han olarak alırlar ve han olarak azarlanırlar.
İlkokullarda çocukların dersler sırasında ayağa kalkıp dolaşmasına ve tehlikeli görülmediği sürece genellikle istediklerini yapmalarına izin verilir. Çocuk sayısı 40’a ulaştığında grup iki sınıfa ayrılır.
Nasıl davranmaları gerektiğini kendi kendilerine öğrenmeleri beklenir. Çocukların doğal olarak bir grubun parçası olmak isteyeceğini ve akran gruplarının onları göreve katılmaya teşvik edeceğini düşündükleri için öğretmenler onlara fazla bir şey söylemez. Öğretmenler, çocukların grubun önemini anlama ve iyi davranmayı seçme ihtiyacına öncelik verir. Bu duygu ve inançlar Japon toplumunda çok önemlidir ve ortaokul ve yetişkinlik boyunca bireylerle birlikte yaşar.
Öğrencilerin ortaokulda da hanları vardır; hatta grup genişler, aidiyet duygusu ve paylaşılan sorumluluk teşvik edilir.
İlkokulda bir han bütün olarak övünür veya azarlanır. Ortaokulda ise önemli olan sınıf olarak davranışlardır: Kolektif sorumluluk. Öğretmenler genellikle yaramaz çocukları tek tek seçmezler; eğer bir çocuk yaramazlık yapıyorsa, onun hizaya girmesini sağlamak tüm sınıfın sorumluluğundadır, aksi takdirde hepsinin başı belaya girer. Sınıfın düzenli ve zamanında olmasını sağlamak bir erkek ve bir kız çocuğun sınıf başkanları olmasıyla resmileştirilir. Bu rol, yıl boyunca döndüğü için öğrenciler sınıf başkanlarının söylediklerini yapmaya yatkındır, çünkü sıraları geldiğinde itaate karşılık verilmesini isteyeceklerdir.
“Dışarı çıkan çivi çakılır” yaygın kullanılan bir sözdür. Biri farklı davranıyorsa uyumsuzluğa neden olur. Çivilerin çakılma şekli genellikle akran baskısı ve zorbalık oluyormuş. Önemli bir başka nokta ise başkalarına sıkıntı vermemektir.
Yararlanılan Kaynak
Dahiler Ülkesi, Lucy Crehan, Epsilon Yayınevi, 2022. Sayfa 81-93.
Leave A Reply